4 yorum

  1. aynacı
    // Cevapla

    Buraya onun yorumunu yazmak bile başlıbaşına bir cesaret işi demiş eleştirmen. Bende yazısı radikalde yayınlandıktan sonra yorum yazmak bir cesaret işi benim için diyeceğim. Ancak yinede tüm cesaretimi toplayıp yazıyorum.

    Yeni hayat benim içinde bir başlangıç kitabı oldu. Orhan Pamuk’suz bir dönemin başlangıcı.. O kadar çok okur ve okumazın elinde, çantasındaydı ki bu kitap Pamuk’tan nefret ettim. Kitabı okuduğumda da belki bu yüzden belki de bir kitabın arkasına düşüp şehir şehir dolaşmak o dönemde bana mantıklı gelmedipinden gerçekçi gelmemiş sevmemiştim kitabı. Ancak seneler sonra bu yazıyı okuyunca haksızlık ettiğimi anladım. Bu anlamda teşekkürler sayın eleştirmen..

    ““Aşk, birisine şiddetle sarılma, onunla aynı yerde olma özlemidir. Onu kucaklayarak, bütün dünyayı dışarıda bırakma arzusudur. İnsanın ruhuna güvenli bir sığınak bulma özlemidir.” diyen Osman için asıl acı olan sonsuz yolculuk değil, sevdiği kadının gözünde başka birini görmesidir. ” Belki de bana beni hatırlattığı için sevememiştim bu kitabı..

    Yazınıza gelince sayın eleştirmen, her ne kadar eski ve bilinen bir kitabı yazıyor olsanız da yeni okuyucuları da göz önünde tutup özet geçmeseydiniz. Gerçi siz de olayın farkındasınız ki bir noktada günah çıkartır gibi “bir çırpıda olanları özetlemiş olsam da, başta da dediğim gibi, bu romanda mühim olan olaylar değil; bu bir arayışın romanı, olayların değil.” deseniz de “haydi çocuklar şimdi yazın okuduğumuz kitapların özetini çıkartalım mı?” sorusunun cevabını okuyucuya bıraksaydınız daha iyi olurdu diye düşünüyorum naçizane..

    Bu kitaba tekrar özlem duyuran yazınız için teşekkürler.. Yazarsanız eğer Cevdet Bey ve Oğullarını heyecanla bekliyorum..

    Cahil Cesaretli Aynacı




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir